Na segunda
sesión coa docente Luz Valencia traballamos as actividades de lingua
para a produción oral. Comezamos o día facendo nós mesmas/os unha
warm-up activity que consistía nun crucigrama cos nomes de todos os
membros do grupo 1, os cales tiñamos que adiviñar a través dunha
definición das cousas curiosas que estas persoas din ter feito
(información que Luz nos pedira na primeira sesión). Esta warm-up
activity poderíase aplicar a calquera unidade de vocabulario ou
mesmo empregar dun xeito similar ao que fixo Luz se o que queremos é familiarizarnos co alumnado novo ao principio do curso. Con esta
actividade a docente tamén nos recordou o importante que é deixar
ben claro cales son as instrucións para completar unha actividade
(que teñen que facer, canto tempo teñen, se poden colaborar
unhas/uns coas/cos outras/os, etc.).
A segunda
actividade de "quecemento" que fixemos foi a típica de
"marcho de viaxe e na miña maleta levo..." (a cal se pode
adaptar tamén de mil maneiras, por exemplo, "Every Sunday at my
grandma's house we always eat..."). Esta actividade é moi boa
para reforzar e recordar o vocabulario visto, a parte de ser
entretida e mesmo divertida xa que ao alumnado ocórreselle calquera
tipo de cousas. Unha actividade similar sería tamén o teléfono
estropeado. Todas estas actividades poñen en práctica a teoría do
Minimax Teacher pois con pouco input do profesor o alumnado pode
desenvolver un gran número de actividades de lingua.
Os principios
nos que se basea o enfoque comunicativo parecen máis que lóxicos
tendo en conta a porcentaxe de tempo que pasamos nas nosas vidas
falando en comparación coa comunicación escrita. Para lograr pois
esta produción oral como obxectivo claro para a aprendizaxe dunha
lingua estranxeira debemos sempre tentar personalizar e facer
realistas as actividades e tarefas que lles pidamos ao noso alumnado.
Ademais, tampouco se debe esquecer que o feito de que o enfoque
comunicativo se centre na produción oral non quere dicir que
deixemos atrás aspectos máis "tradicionais" da lingua
como a produción escrita ou o traballo da gramática. A diferencia
simplemente reside en que todos estes aspectos da lingua se
traballan dun xeito máis contextualizado sempre e, a poder ser,
seguindo este enfoque oral.
Outro exemplo de
actividade "personalizada" que realizamos foi o de
describir unha foto da profesora montada a camello en Exipto xunto
cunha serie de persoas. Aínda que esta actividade non vai facer
exactamente que o alumnado se sinta "representado", o feito
de que a súa profesora lles estea mostrando esta fotografía da súa
"vida privada" vailles chamar moito a atención, a parte da
curiosidade por saber que facía alí, con quen estaba e quen "raio"
era ese rapaz descoñecido que os acompañaba a ela e a súa familia.
Por grupos pedíusenos que realicemos unha actividade similar a
partir dunha fotografía para a próxima sesión con ambas
profesoras.
Outra actividade
similar polo seu efecto foi a de imaxinar unha historia para explicar
porqué Cinderella rematou nun bar como o que se nos mostra na foto.
Esta vez non estamos nin ante unha situación realista nin ante unha
actividade personalizada, sen embargo, o "absurdo" da
situación que se nos presenta chama tanto a atención que o alumnado
tamén se anima a participar (e nós mesmas/os ao realizar esta
actividade na aula).
Unha actividade
rápida e que sempre funciona en practicamente calquera contexto é o
brainstorming. Esta actividade funciona moi ben tamén como bell-work
activity, tanto para calmar ao alumnado e que se centren ao comezar a
clase como para cerrar unha sesión e usala como método de resumo e
repaso de todo o visto ese día.
Como podemos ver
case todas estas actividades seguen o "principio" do
Minimax Teacher. A/o profesor/a produce un pequeno input a través
das instrucións para realizar a actividade (no brainstorming, por
exemplo, preguntar: "bueno, quen me pode dicir os tipos de
contaminación que existen?") ou dunha oración que de comezo ao
"xogo" (I'm going on holidays and I put in my
suitcase...").
A modo de
resumo, outras das actividades que fixemos coma exemplo para fomentar
a produción oral foron: o xogo do taboo; vídeos como o de Ormie (cos
que se poden traballar un gran número de elementos lingüísticos);
o xogo do "have you ever done...?"; situacións hipotéticas
e preguntarlles que farían elas/es; describir unha cara triste e
despois a mesma cara feliz e adiviñar o que puido ter pasado
(obrigándoas/os a cambiar de tempo verbal e de familia de
vocabulario); que propoñan novos usos para obxectos da vida cotiá
pero en contextos aos que non pertencen normalmente; adiviñar que
cousas dunha listaxe de noticias poden ter acontecido de verdade ou
cales son falsas; role plays; preguntarlles que farían nunha
situación X e dicirlles que personalidade teñen dependendo de cal
sexa a súa resposta (da igual cal sexa a situación e cales sexan os
tipos de personalidades sempre e cando sexan entretidas, divertidas e
as/os fagan falar, sempre sendo coidadosas/os de non meternos en
temas controversiais); etc. A maioría destas actividades fomentan o
"lateral thinking" que ten tamén como beneficio o fomento da
produción oral.
Corrección, o nome do cerdiño é Ormie.
ResponderEliminarMoi bo resumo, que cando remates axudarace a recordar todo o visto durante o mestrado e así poder recuperar actividades que consideres apropiadas para o teu contexto docente.
Por favor, recorda etiquetar as entradas cos nomes das profes.
Nome do cerdiño cambiado, gracias!
ResponderEliminarHai algún problema coas etiquetas? Cando eu o vexo todo funciona ben e me aparecen pero vexo que é a segunda vez que mo comentas entón xa non sei. Non che saen as entradas co teu nome?
Saen co meu nome cando as abro, pero na marxe dereita, no arquivo, non.
ResponderEliminar